Leren en persoonlijke ontwikkeling is je eigen verantwoordelijkheid

Een van de meest interessante dingen in mijn nog prille ZZP-bestaan is het ontmoeten van heel veel nieuwe mensen en bedrijven en het doen van veel verschillende activiteiten.
Zo werd ik onlangs gevraagd om te helpen bij een workshop over leren. Een groep engineers binnen een team van een redelijk groot bedrijf moesten worden getransformeerd van passief naar actief in hun persoonlijke ontwikkeling.
Ze gingen naar huis met huiswerk en een boodschap: Leren en persoonlijke ontwikkeling is je eigen verantwoordelijkheid.

Je persoonlijke ontwikkeling en vooral je eigen initiatief daarin wordt steeds belangrijker. De opleidingsbudgetten bij veel bedrijven worden minder ruim en de mogelijkheden om zelf te leren zijn groot. Daarbij komt dat de steeds meer en sneller toenemende automatisering, artificial intelligence en robotica zullen gaan leiden tot het verdwijnen van banen en het ontstaan van compleet nieuwe banen. Wees hierop voorbereid.

WAT GEBEURT ER MET DE 20.000 MEDEWERKERS VAN EEN BANK ALS DIE BANK STRAKS NOG MAAR 5000 MEDEWERKERS NODIG HEEFT?

Banenverlies en verandering van werk

In gesprekken laten veel medewerkers weten wel eens ‘bang’ te zijn dat hun baan uiteindelijk ophoudt te bestaan. Als je vervolgens vraagt welke initiatieven ze ondernemen om zichzelf daarop voor te breiden, dan wordt in veel gevallen verwezen naar de eigen werkgever. Opmerkingen als “Het opleidingsbudget stelt niets voor dus ik kan moeilijk bijleren” en “Als de strategie niet duidelijk is, dan weet ik ook niet wat ik moet leren” zijn geen uitzondering.
Het opdoen van nieuwe kennis, bijblijven, om-/bijscholing en andere vormen van persoonlijke ontwikkeling zijn blijkbaar voor veel werknemers afhankelijk van de mogelijkheden die hun werkgever hen biedt.
Jammer en vooral onnodig want de mogelijkheden om zelfstandig en samen te leren zijn toegankelijker dan ooit.

De workshops waarbij ik betrokken ben worden (nog experimenteel) aangeboden door een bedrijf dat haar medewerkers wil helpen in het anders denken en handelen met betrekking tot hun baan. Van baangarantie naar werkgarantie. Het stimuleren om de afhankelijkheid van de werkgever in de persoonlijke ontwikkeling te verminderen en eigen verantwoordelijkheid te nemen.
Hierin faciliteert de HR afdeling actief door het aanbieden van workshops. Een zeer interessant traject.

Wat zou jij doen als je baan morgen ophoudt te bestaan?

Ook de groep medewerkers van de workshop wees voornamelijk naar de werkgever voor trainingen, opleidingen en cursussen. Ook bij die werkgever was het opleidingsbudget minimaal. Om de discussie wat scherper te zetten, formuleerde we de volgende vraag: “Wat zou jij doen als je baan morgen ophoudt te bestaan?”

Een korte stilte volgde. Het team keek elkaar aan en er ontstond wat gefluister over en weer. Duidelijk een onwennige situatie voor een groot gedeelte van de groep. Schoorvoetend kwamen de eerste medewerkers met ideeën en suggesties. Met wat aanvullende vragen en begeleiding ontstond een levendige discussie binnen het team over mogelijkheden, richtingen en thema’s.

Vragen die hielpen bij het gesprek waren vragen die vooral ingingen op de intrinsieke motivatie, de interesses en zelfs de hobby’s. Bijvoorbeeld:
– Wat zou je het liefst doen?
– Waar ben je enthousiast over?
– Als geld en werk geen onderwerp zijn, wat zou je dan doen?

Niet helemaal onbewust want we wilden de groep leren na te denken over hun persoonlijke ontwikkeling los van hun werkgever of huidige baan.
De werkgever verdient hier wel een compliment om hun eigen medewerkers te faciliteren in het nadenken over hun eigen toekomst, ook al ligt die buiten het huidige bedrijf. Dat kwam ook terug uit de groep en werd sterk gewaardeerd.

Hoe organiseer ik dat dan?

Uiteindelijk werd het de groep duidelijk dat hun eigen activiteit in hun persoonlijke ontwikkeling van groot belang is. Een onafhankelijke opstelling ten opzichte van hun werkgever, puur gericht op het ontdekken van je eigen pad, je eigen leerlijn en je eigen ambities.

Leuk, maar hoe ga ik dat dan organiseren? Dat was aan het eind van de dag de huiswerk-vraag
Met wat tips&tricks over kennisdelen via een sociaal intranet, het organiseren van workshops, het abonneren op interessante websites/personen, het uitnodigen van externe experts uit verschillende vakgebieden, bloggen en andere hulpmiddelen ging de groep naar huis.
Wordt dus vervolgd.

Kun jij ze helpen? Schroom dan niet om jouw tips achter te laten in de comments.

Een hele interessante dag en wat mij betreft een traject wat navolging verdient. Zoals gezegd is de opzet nog experimenteel en leren we zelf ook heel erg van het geven van de workshops. De waardering en het enthousiasme van de medewerkers is echter groot, dus we zitten op de goede weg.

Gelegenheidsblogger die schrijft en spreekt over digitalisering, de rol van mensen bij digitale transformatie, employee engagement, community, persoonlijke ontwikkeling, social business en soms over iets anders. Werkt als zelfstandige bij zijn eigen frisse nieuwe kindje, RUUD

Geef een reactie

Scroll to top