Met papa mee naar z’n werk. Hoe gaaf is dat!

Ik weet het nog goed. De keren dat ik als kleine jongen met m’n vader mee mocht naar z’n werk. Hij was onderhoudsmonteur bij Tetterode. Een bedrijf wat drukwerkmachines leverde aan drukkerijen. Hij was niet zo maar een monteur, ze noemde m’n de heer monteur. Iedere ochtend trok hij zijn pantalon aan met daarboven een overhemd. Liefst met stropdas. Toen ik mee mocht had hij in drie uur een 4-kleuren drukpers vakkundig tot op het laatste boutje uit elkaar gehaald, schoongemaakt, gesmeerd en weer in elkaar gezet. Nadat hij zijn overall had uitgedaan waren zijn broek en overhemd nog steeds kreuk- en vlekvrij. Een ware heer monteur. Ik kan me herinneren dat ik trots was. Met papa mee naar z’n werk is iets wat je nooit meer vergeet.

De geschiedenis lijkt zich te herhalen. Mijn kinderen zijn wel eerder mee geweest naar mijn werk bij T-Mobile, maar afgelopen woensdag was het wel heel speciaal. Een hele middag voor de Youngest T-Mobile. Een dag voor de kinderen van de medewerkers van T-Mobile om te kijken waar hun papa of mama werkte, maar ook een middag vol activiteiten.

De middag is ontstaan uit een uit de hand gelopen kleurwedstrijd tijdens de Sinterklaasviering bij T-Mobile. Veel kinderen hadden hun best gedaan om hun allermooiste tekening te maken. Dat vroeg natuurlijk om een echte prijsuitreiking. Ja maar hoe dan? Wat begon als een bescheiden prijsuitreiking werd uiteindelijk een knallende middag met 80 kinderen, drones demonstraties door Drone Addicts, Hallofo smartwatches, een fotobooth, een kunstproject, een vette disco, breakdance lessen, buttons en Ben t-shirtjes.
Last but not least was er een heuse prijsuitreiking in het auditorium van T-Mobile. Gespannen kindersnuitjes zaten samen met hun ouders te kijken of hun tekening in de prijzen was gevallen. De decibelmeter en het applaus hebben uiteindelijk de winnaar bepaald.

Vriend van de T-Mobile familie en Drone liefhebber Lars Boom heeft een leuk filmpje gemaakt van de middag.

Sem heeft zich ontzettend vermaakt. Hij is inmiddels al behoorlijk ingeburgerd op m’n werk. Na binnenkomst heeft hij eerst de mensen van onze cateraar Vermaat even gedag gezegd. Die kende hij nog van de vorige keer toen hij mocht helpen bij het serveren van het Kerstdiner aan 250 ouderen. Uiteraard leverde hem dat een ijsje op. Daarna ging hij gewoon z’n gang in een omgeving die hij de afgelopen jaren steeds beter heeft leren kennen.
Het is nu een kleine 5 dagen verder. Sem loopt nog steeds met z’n toegangspasje rond, heeft het T-Mobile goodie bag tasje prominent op z’n kamer staan en weet het helemaal zeker. Later gaat hij bij papa werken. Telefoons maken en feestjes organiseren. Dat eerste weet ik nog niet zeker, maar feestjes organiseren, ja daar twijfel ik geen seconde aan.

De Youngest T-Mobile gaat een vervolg krijgen, dat is zeker. De glunderende gezichtjes, de positieve sfeer, de enthousiaste feedback en niet te vergeten de onvoorwaardelijke inzet van m’n collega’s. Soo en Edouard, dank voor jullie doorzettingsvermogen om hier een succes van te maken. Anke, jij bent uniek.
Op naar de volgende show.

Gelegenheidsblogger die schrijft en spreekt over digitalisering, de rol van mensen bij digitale transformatie, employee engagement, community, persoonlijke ontwikkeling, social business en soms over iets anders. Werkt als zelfstandige bij zijn eigen frisse nieuwe kindje, RUUD

5 Comments

  1. Lars Sang Mo Boom
    februari 9

    Als 1-jarige kwam ik al op Schiphol Oost met pa, sindsdien ben ik een en al luchtvaart. Logisch dat ik daarna ook in de luchtvaart ben gaan werken. Nog steeds als ik langs Schiphol Oost rijd denk ik aan die tijd en aan hem. Mooi verhaal Ruud! Het raakte mij diep om die blije kindjes te zien. Dat zorgde voor een grote glimlach bij mij, als een kind zo blij!

    Beantwoorden
  2. Edwin (EdRo)
    februari 9

    En dat zijn die dingen die je als vader van 48 nog steeds herinnert….
    Mijn vader was voor mij een soort icoon.
    Iemand waar ik trots op kon zijn.
    Nu begrijp ik waarom. Omdat hij die dingen met mij deelde waarvan hij wist dat ik ze nooit zou vergeten.
    Anno 2015? Is er gelukkig niets veranderd. Vader 2.0 draait nog op dezelfde processor. Ons hart

    Beantwoorden
  3. Ruud Huigsloot
    februari 9

    Mooie reacties! 🙂 Niets mooiers dan het plezier en de glimlach van een kind 🙂

    Beantwoorden
  4. Marc Veen
    september 3

    Kinderen vinden dat prachtig. Ik werk zelf bij de KLM en ze kunnen niet genoeg krijgen van het bekijken van vliegtuigen in de hangaars. En dat terwijl je zelf zo iets hebt; “heb je dat niet allang gezien?” 🙂

    Beantwoorden
    1. Ruud Huigsloot
      september 3

      Op de een of andere manier behouden sommige omgevingen een enorme aantrekkingskracht. Een omgeving als Schiphol, KLM of überhaupt vliegvelden is een duidelijk voorbeeld. Ook voor ‘ouderen’ zoals ik overigens. Nog iedere keer kijk ik met bewondering omhoog op de A4 bij Schiphol als zo’n blauwe vogel het luchtruim in snijdt. Machtig. Is misschien meer een mannending?

      Beantwoorden

Geef een reactie

Scroll to top
%d bloggers liken dit: